Ter nagedachtenis van Erik Meijs

Op deze pagina staan artikelen die door de ouders van Erik Meijs worden geplaatst op facebook ter nagedachtenis aan Erik. Erik stierf  op 16 november 2017 in Duitsland, als gevolg van een vreselijk verkeersongeluk op de Duitse autobaan. Erik is 26 jaar geworden. Zijn doel was een zeer hoge wereldranking en deelname aan de Olympische Spelen van 2020 in Tokio, niet namens Nederland, maar namens Duitsland. Zo ver is het helaas niet gekomen. Erik laat zijn vriendin Birgit Overzier achter en zijn zoon Tommy Erik die op 12 februari 2018 is geboren en daarnaast zijn ouders Karin en Stef en zijn zus Anouk.

 

On this page Erik Meijs parents place articles to remember Erik. Erik died at the age of 26 in Germany on 16 november 2017 after a terrible car accident on a German highway. Erik’s goal was getting a high world ranking and participation at the Olympics of 2020 in Tokyo. Not on behalf of the Netherlands, but on behalf of Germany. Unfortunately Erik will never play any badmintongame anymore. Erik leaves behind his girlfriend Birgit Overzier and his son Tommy Erik who was born at February 12, 2018. 

 


06.05.2018

 

Een prachtige 2e plaats voor het Duits Landskampioenschap voor Beuel. Ook dat telt in Duitsland. Wat een prachtig team en wat hebben ze gevochten, ook voor Erik! Ze hadden zo graag de titel willen pakken. Maar met deze foto brengen ze ook een prachtig eerbetoon aan een prachtige jongeman. Het was een zwaar weekend weer. Voor de spelers en voor ons. Maar we wilden het bewust meemaken. Onze dank gaat uit naar de spelersgroep en alle begeleiders. 

 

Vize Meister in die Deutsche Bundesliga!
What a fantastic team. You did a wonderful job this weekend and we are very proud on you. And thanks for the tribute to Erik.

 


20.04.2018

 

Vandaag is de geboortedag van Erik Meijs, ruim 5 maanden alweer na het ongeluk. Een zonovergoten dag en heel warm, precies wat Erik lekker zou vinden. Maar, voor het eerst zonder hem. Zijn verjaardag zullen we nooit meer samen met hem kunnen vieren. Hij zal altijd 26 blijven. Het is en blijft verschrikkelijk voor ons, niet te verteren en niet te aanvaarden. Ieder van ons verwerkt het op zijn eigen manier. We delen ons verdriet met elkaar, maar niemand kan de werkelijke pijn van een ander voelen. Dat is de tragedie van de mens. Maar hoe dan ook moeten en gaan we verder.
Toen we voor het laatst met elkaar en met velen van jullie afscheid namen van Erik op 24 november 2017 hebben we met beeld, muziek en teksten Eriks verhaal laten vertellen. Ter nagedachtenis aan Erik heb ik ook nu weer een beeldverhaal samengesteld, met hulp van Christ de Rooy van badmintonline (ontzettend bedankt weer Christ). Met grotendeels andere foto’s (met een eerste glimp van Tommy op 2 foto’s) en andere teksten, onder begeleiding van muziek. Geen enkele tekst is van ons zelf, maar uitsluitend afkomstig van anderen mensen die iets over Erik hebben gezegd. Als je het zelf wil, kijk en luister de komende 4 minuten naar het verhaal van Erik. Maar bedenk wel even wanneer je het wil bekijken, aangezien de beelden indringend zijn! Tijdens het afscheid is aan het einde een tekst van mij voorgelezen. De laatste regels herhaal ik hier: “Als iedereen die hier is ook maar een kleine stukje in zich mee gaat dragen hoe Erik was als mens, dan zal de wereld er vanaf nu een stukje mooier en liever uit zien. Denk op die manier aan hem later en vergeet hem niet.”

 

Today is Erik’s birthday. The first time without him. We will never celebrate this together with him again. He will always be 26 years old. It is still a horrible feeling for us and unacceptable. Every member of our family deals with it in his own way. We share our grief, but no one can feel the actual pain of the other. That’s the tragedy of human kind. But one way or another, life goes on. 
When we said goodbye to Erik on November 24, 2017, we told Erik’s story with pictures, music and stories. I made such a piece again for today, with the assistance of Christ de Rooy. With other pictures and text. Kind words from people all over the world, their memories about Erik. If you like, stay with me for the next 4 minutes and remember Erik (but decide if and when you want to see it!). At the end of the ceremony on November 24, one of Eriks sponsors spoke on behalf of us. The last sentences I would like to repeat here: “ If everybody who is here would carry only a small piece of how Erik was as a human being , the world would be a little bit more friendly and more beautiful. Think about Erik in such a way and don’ t forget him.

 


 

14.04.2018

 

Op zaterdag 14 april 2018 is in Wateringen de 1e Erik Meijs Award uitgereikt. De ouders en zus van Erik overhandigden de Award aan de Engelse badmintonspeler Toby Penty. Het initiatief van de Erik Meijs Award kwam van de organisatie van de Victor Dutch International.

Erik Meijs: 20 april 1991 - 16 november 2017

 

Emotional moments at Victor Dutch International in Wateringen, The Netherlands. The first Erik Meijs Award has been given to Toby Penty.

1. Erik Meijs Award für Toby Penty aus England.


Premier Erik Meijs Award pour Toby Penty, joueur d'Angleterre.

 

Voor de video: klik hier en hier.

 


 

12.04.2018

Bericht van de Dutch International Badminton:

[NL] Gebeurtenissen in het leven kennen soms zwarte bladzijden, dat geldt ook voor het tragische ongeval dat Erik Meijs noodlotig werd in november 2017.
Erik Meijs was Nederlands Kampioen in het enkelspel en was in voorbereiding om deel te nemen aan de Olympische Spelen 2020 in Japan.
De organisatie heeft ter nagedachtenis aan Erik een Erik Meijs Award in het leven geroepen. Deze zal worden uitgereikt aan de meest sportieve speler van het toernooi. De prijs zal worden uitgereikt tussen de kwart- en halve finales op zaterdag.

 

[ENG] Events in life sometimes have black pages, this also applies for the tragic accident that Erik Meijs became fatal in November 2017.
Erik Meijs was Dutch Champion in Men's Singles and aiming to participate in the Olympic Games 2020 in Japan.
The organization has created an Erik Meijs Award in memory of Erik. This will be awarded to the most athletic player of the tournament. The prize will be awarded between the quarter and semi-finals on Saturday.

 

 


 

28.03.2018

Vanaf de maand maart is elke maand iemand jarig uit ons gezin. Vandaag ben ik als eerste aan de beurt. Maar ik wil helemaal niet jarig (meer) zijn. Ik wil eigenlijk vanaf nu altijd 56 jaar blijven. Dat heeft een speciale reden. Als ik namelijk wel eens vergat hoe oud ik was, koppelde ik dat meteen aan de leeftijd van Erik. Het verschil was altijd precies 30 jaar. Vanaf vandaag is dat voor altijd veranderd. Het geheugensteuntje is weg. Ik wil niet ouder worden, maar 56 blijven. Dan blijft het verschil met Erik ook altijd gelijk. Dus vandaag ben ik 56 jaar plus 1 geworden…
Het gemis is en blijft intens voelbaar voor ons en wordt eigenlijk nog steeds groter. Ik mis de lach van Erik, zijn grenzeloos optimisme, zijn rust en gemoedelijkheid, zijn positieve instelling, zijn stevige omhelzing, zijn dagelijkse appjes, zijn liefde, zijn alles.
Onderstaande foto stuurde Erik aan mij via facebook op mijn verjaardag in maart 2016 (gemaakt op de dag dat hij zijn nationale titel behaalde in Almere). Hij schreef daar toen het volgende bij: “Denk dat deze foto genoeg zegt over onze relatie. Happy birthday lieve mama, ik hou van je!!” Die woorden ga ik nooit meer horen.

 



From March onwards each month we have a birthday in our family. Today I am the first one. But I don’t want to celebrate my birthday anymore. I don’t want to get older anymore. Because the difference in age between myself and Erik was exactly 30 years. Therefore I always could remember my age. But today everything has changed.
We miss Erik everyday and it is getting even worse. I miss his laugh, his optimism, his calm state of mind, his embrace, the daily what’s-app, his love, his everything.
This picture is a perfect example of our relation and was taken during the National Championships in February 2016. He send this picture to me on my birthday with the following text: “I think this picture tells enough about our relation: Happy birthday dear mama, love you.” These words I will never hear again.

 

 


 

02.03.2017

 

Kortgeleden was het afscheid van Marc Zwiebler. Ik heb daar eerder over geschreven. Dat deed mij weer herinneren aan de ontmoetingen tussen Erik Meijs en Marc, onder meer in de Duitse competitie. Dit seizoen speelden Marc en Erik zij aan zij voor de 1e BC Beuel, maar vorig seizoen waren ze elkaars tegenstander. Marc speelde toen nog voor Bischmisheim uit Saarbrücken. Erik speelde in september 2016 een prachtige wedstrijd tegen Marc. Al hun ontmoetingen waren altijd van hoog niveau en met een hoog tempo. Ik heb toen die hele wedstrijd opgenomen en later hebben we de laatste 8 min van de 5e set op internet gezet (in Duitsland spelen ze max 5 sets tot de 11). Ik heb net die beelden nog eens bekeken. Zwaar voor mij om te zien, maar ook mooi om de spanning te voelen, de emoties die los komen aan het einde van de wedstrijd en het prachtige spel. En de trots die ik zelf weer voel. Dat wil ik nog wel een keer delen. De beelden beginnen bij een stand van 4-7 in het nadeel van Erik.
Mooier nog dan de beelden is de herinnering aan wat Erik in de dagen daarna meemaakte bij de training. Hij trainde toen al met de Duitse selectie mee in Mülheim. Toen hij de maandagochtend na de wedstrijd op de training verscheen, werd hij met een groot applaus begroet door zijn Duitse trainingspartners. Daarmee toonden zij hun respect voor Erik en dat deed Erik nog meer dan het winnen van de wedstrijd tegen Marc. Zo was onze Erik…


Last week I wrote about Marc Zwieblers farewell-event. This brought into my memory the matches between Marc and Erik. Always at a high level and high speed. In September 2016 they played a match during the competition. At that time Marc played for Bischmisheim and Erik for Beuel. It was a magnificent match I remember. The last 8 minutes of the fifth set we put on internet that time. You can see this once more. Difficult for me to see again, but also feeling very proud again.
Apart from the match I recall also the experience of Erik afterwards when he came into the hall the next day for a training with the German national team. They applauded for Erik. Showing their respect to him. This was more important for Erik than winning the match.

 


 

25.02.2018

Zo nemen ze in Duitsland afscheid van een groot badmintonkampioen. Op zaterdag 24 februari was in Bonn een "klein" afscheidsfeestje georganiseerd voor Marc Zwiebler, 9-voudig Duits kampioen. Afscheid van zijn internationale badmintoncarriere wel te verstaan, want Marc speelt nog steeds voor BC Beuel, het team waar ook Erik in speelde. Wat een spektakel. Een avondvullend programma met zo'n 1000 toeschouwers, waar ook wij voor uitgenodigd waren. Professioneel in elkaar gezet en live op Internet te volgen. Het filmpje toont een stuk van de opkomst van Marc (met excuus voor de hapering halverwege het filmpje toen ik mijn mobiel per ongeluk de verkeerde kant op zwaaide haha).

 

 

Ook onze schoondochter Birgit Overzier was van de partij en speelde een rol in het geheel, naast andere topbadmintonners. Ook van haar was een filmpje gemaakt en ook zij kwam op, zoals dat ook bij Marc ging. Wat een topprestatie van haar. Zo kort na de geboorte van Tommy Erik (met wie het overigens goed gaat) en ook weer heel beladen natuurlijk. Zoals je van een topsporter kunt verwachten gaf ze geen krimp en ging soepel in op de vragen van de interviewer. Die overigens gelukkig bijzonder goed was geïnstrueerd en geen verkeerde dingen vroeg. Heel knap hoe Birgit dit heeft gedaan, want dit was emotioneel heel zwaar voor haar, zo zonder Erik (en ook voor ons merkten wij toen de avond vorderde). Chapeau. We zijn ontzettend trots op haar.

 


 

12.02.2018

Vanochtend, op 12 februari 2018, is onze kleinzoon Tommy Erik geboren. Moeder Birgit en baby Tommy maken het prima. Alles is goed gegaan. Morgen gaan we onze kleinzoon bewonderen. Het is al een flinkerd met zijn 3700 gram en 54 cm lang. En natuurlijk met zwarte haren. En een slaapkop nu al. Wij zijn heel erg blij met Tommy en ook ontzettend trots op onze lieve schoondochter Birgit dat zij zich zo goed door de afgelopen periode heeft heengeslagen. Een topvrouw. Zij zal een geweldige en hele lieve moeder worden voor Tommy.

En tegelijk doet het ons onmetelijk verdriet dat zijn vader er niet bij is en vader en kind elkaar nooit zullen zien. Daarmee zijn onze gedachten, hoe kan het ook anders, meteen weer bij onze zoon Erik. Hij was zo bezig met zijn aanstaande vaderschap. Hij was zo gelukkig en samen met Birgit had hij zoveel plannen. 
We hopen dat Tommy het lichtpuntje in ons leven is waar we zelf op hopen. Naast het verdriet om Erik wat altijd zal blijven, zal Tommy in elk geval ook gaan zorgen voor een stukje vreugde in ons leven. Daar gaan we met volle teugen van proberen te genieten.

 

 

This morning, on February 2018 our grandchild Tommy Erik was born. His mama Birgit and Tommy are doing fine. Everything is okay. Tommy is 3700 gram and 54 cm. And of course with black hair. We are very happy with Tommy and very proud on Birgit. She did very well the last couple of months. She will be a fantastic mother for Tommy.
At the same we feel of course very sad knowing that Tommy’s father, Erik, is not there anymore and will never see his son. Erik was so happy about the fact that he would become a father and together with Birgit he made so many plans for the future. We hope Tommy will give us some light in the future.

 


 

05.02.2018

Hoe onwerkelijk was dit en wat een contrast. Erik Meijs in februari 2016 nog Nederlands kampioen. En nu 2 jaar later het beeld van Erik dat Karin en ik zagen op zaterdag 3 februari toen wij in de hal in Almere waren, samen met Roy Calbo en Maartje Verheul (fijn dat jullie bij ons waren). Slechts een herinnering en een foto zijn overgebleven.

 

 

Erik was geen echte fan van het NK. Altijd beladen wedstrijden, de druk voelen van het moeten presteren. Twee jaar geleden kwam het er uit en werd hij onder de bezielende leiding van Roy en van Fred van Wankum Nederlands kampioen. De kroon op vele jaren noeste arbeid met Fred en Roy en daarvoor ook met Ron Daniëls. Erik liet zien dat je niet bij de nationale selectie hoeft te zitten om Nederlands kampioen te worden. Wat een fantastisch moment was dat voor hem, voor zijn trainers en voor ons als ouders. Apetrots waren wij. Vorig jaar had Erik een zeer slechte voorbereiding en kwam hij niet verder dan de halve finale. Hoe graag hadden we gezien dat hij dit jaar revanche had kunnen nemen. Het extra bonusgeld was deze keer zeker een extra stimulans geweest in verband met de geboorte van zijn zoon Tommy Erik die binnenkort zal plaats vinden.

Maar Erik is er niet meer. Netjes dat de bond had voorgesteld om een plekje in te richten ter nagedachtenis aan Erik. Vele badmintonvrienden van Erik hebben we gezien tijdens het afscheid van Erik op 24 november 2017. Alleen zijn foto was er nu. Nooit meer zal Erik aan het NK deelnemen. Maar trots blijven wij op hem.

Trots zijn we ook op 2 spelers van Erik’s team BC Beuel die tijdens de Duitse kampioenschappen afgelopen weekend beide Duits kampioen zijn geworden in het enkelspel. Luise Heim deed dat bij de dames en Max Weiskirchen bij de mannen. Een prachtige prestatie!

 

How unreal is this. Erik February 2016, Dutch champion and now only Erik’s picture at the championships last weekend in Almere. Erik was not a real fan of the championships. But 2 years ago all came together and he became Dutch champion, with the help of his coaches. What a fantastic moment it was. For him, his trainers and for us. Last year Erik had a bad preparation and only reached to the semi-final. Erik should have had the chance to take revenge. But Erik is not there anymore. One his picture. He will never play championships in the future. But we will always be proud.

In the meantime 2 of Erik’s team-mates of BC Beuel managed to become German champion last weekend, Luise Heim and Max Weiskirchen. We are also very proud on them.

Stef and Karin.

 


 

27.01.2018

Gisteren won 1.BC Beuel thuis van Mülheim met 6-1. Een prachtige overwinning. Op 11 november 2017 was de uitwedstrijd in Mülheim. Dat is de allerlaatste wedstrijd van Erik Meijs geweest. Hij speelde alleen de dubbel met Max Weisskirchen omdat hij last van zijn rug had. Een tijdje geleden heb ik goede vriend en sparringpartner van Erik Alexander Roovers gevraagd of hij eens kon navragen of er toevallig iemand foto's had gemaakt van die wedstrijd. Dat bleek wonderwel het geval te zijn. Een aantal van die foto's wil ik met jullie delen. De allerlaatste wedstrijdfoto's van Erik dus. Hoe onwerkelijk. Jongen, wat missen we je. 

 

 

Yesterday victory for Beuel against Mülheim in the German Bundesliga. On november 11, 2017 Erik played his last badmintonmatch in Mülheim. With the help of Alexander Roovers we got the last pictures of Erik during this match. So unreal. We miss you my son.

 


 

01.01.2018

 

Het nieuwe jaar is ook voor ons begonnen. Met zeer gemengde gevoelens. Aan de ene kant willen we niets liever dan dat 2017 alsmaar doorgaat en bij 15 november stopt. Aan de andere kant willen we 2017 zo snel mogelijk achter ons laten omdat het teveel emotie oproept.

De kerstdagen hebben we in familiekring doorgebracht, deels ook samen met Birgit. Mooi maar ook heel zwaar. Oudjaarsavond was in één woord vreselijk voor ons. De pijn en het verdriet om Erik Meijs zijn nog steeds alom aanwezig en zeer intens en hebben de overhand boven de mooie herinneringen die er ook zijn.

Ooit zullen die, hopen wij, de overhand gaan krijgen. Nu overheersen nog steeds gevoelens van verdriet, onmacht, ongeloof, woede, wanhoop, pijn, het gemis en soms een allesoverheersende leegte. En dat alles door elkaar heen de hele dag door. En elke keer weer spreken we onszelf toe en zeggen we dat we verder moeten. Zo zou Erik het ook hebben gewild. Voor elkaar moeten en gaan we verder. Voor Anouk en Pieter Jan, voor Birgit en voor Tommy Erik.

Bedankt weer voor alle lieve woorden van iedereen via diverse wegen, via social media, via kaarten rond de afgelopen ‘feest’dagen. Karin Meijs Roos en ik wensen iedereen een prachtig en gezond 2018 toe. Auch alle liebe Freunde aus Deutschland wünschen Karin und ich ein schönes und gesundes 2018. Wir sehen uns bald wieder.

 

 

Tot slot wil ik nog iets met jullie delen. Begin december sprak ik telefonisch een werkrelatie, Arie Blok. Ik ken Arie al een aantal jaren en af en toe schakel ik hem in voor een kleine opdracht om één van zijn gaven tot wasdom te laten komen. Arie is een meester in het observeren van gesprekken bij bijeenkomsten en aan het einde op zijn geheel eigen wijze daarover een terugkoppeling te verzorgen in de vorm van een Epiloog. Nadat ik hem het verhaal over Erik had verteld, heeft Arie voor mij persoonlijk een epiloog gemaakt over Erik. Bedankt Arie voor de tekst die mij diep heeft geraakt.

 

Erik

Je vindt hem niet in je verdriet

niet in het verlies

nog in het missen

van wat was of

nog verwacht

 

Je vindt hem in alles dat er is

en altijd blijft

wat je deelde is het veelvoud

van ontelbaar hem in jou

ver voorbij vandaag

 

Lichaam, geest, de ziel

wie weet

gevoel, wat voel je, in jezelf

een last of een leven

hij heeft je energie gegeven

 

Vooruit

daar is hij

in alles dat je doet

zijn energie in jou

hij laat niet los, nog lang niet, nooit

Huil maar, dat is prima

voor jezelf

niet om hem

hij is niet je verdriet

hij is je energie

 

Hij niet alleen

jij niet alleen

zij ook niet

Opa

 

Arie Blok, 5 december 2017

 


 

23.12.2017

Op 8 oktober 2017 zijn (zo blijkt nu) de laatste video-opnames gemaakt van Erik Meijs van een competitiewedstrijd Op 8 oktober 2017 zijn (zo blijkt nu) de laatste video-opnames gemaakt van Erik Meijs van een voor 1. BC Beuel in de Duitse Bundesliga door Jacek Knitter. We zijn Jacek natuurlijk zeer dankbaar dat hij deze opnames heeft gemaakt. Hij heeft toen doelbewust Erik close in beeld gebracht. Voor ons is dit nu natuurlijk een heel dierbare en emotionele opname van 3 minuten geworden, zeker ook omdat verschillende karaktertrekken van Erik heel zichtbaar in beeld komen.

 

 

Er zijn zo ontzettend veel wedstrijdbeelden van Erik gemaakt de afgelopen jaren en daar zullen we zeker nog het een en ander van laten zien in de toekomst. Maar net door de grote hoeveelheid beelden is het des te onwerkelijker voor ons dat hij er niet meer is. Het is en blijft nauwelijks te bevatten.

De kerstdagen zullen voor ons nooit meer zijn zoals voorheen. Ons gezin zal nooit meer compleet zijn. Desondanks wensen wij iedereen fijne dagen toe. Geniet van de rust en van elkaar. Wij doen ons stinkende best om elke dag weer opnieuw te beginnen en te eindigen.

Stef en Karin Meijs-Roos

 

Am 8 Oktober wurden die letzten Video Aufnahmen von Erik gemacht von ein Bundesligaspiel durch Jacek Knitter. Für uns sind das jetzt sehr wichtige Bilder die wir in unserem Herzen schliessen werden. Weinachten 2017 werden für uns dunkel und grau sein. Trotzdem wünschen wir jeden schöne Tage. Geniesse von einander.

On October 8 Jacek Knitter made the last video of a Bundesliga match of Erik. For us these are now very important pictures as you can imagine. Christmas will not be happy for us. Nevertheless we would like to say that we hope that you all have nice days with your beloved ones

 


 

17.12.2017

 

Gisteren, precies een maand na het overlijden van Erik Meijs, samen met Karin Meijs-Roos een stuk van het trainingskamp bijgewoond dat in Mülheim was georganiseerd door Tobias Wadenka en Oliver Roth, ter nagedachtenis aan Erik en als steun voor het fonds voor Birgit en Tommy Erik. Het was weer een moeilijk moment voor ons om de hal te betreden waar Erik vanaf de zomer van 2016 zo intensief getraind heeft. Zo fijn dat Tobias en Oliver dit spontaan hebben aangeboden en fantastisch dat ook Fabian Roth en voormalig technisch directeur van de Duitse badmintonbond Holger Hasse hun medewerking hebben verleend hieraan. 
Ik kan me nog heel goed het gesprek herinneren dat Erik en ik op 9 juni 2016 hadden met Holger Hasse om te praten over zijn toekomst en het gaan meedraaien met de trainingen van de Duitse nationale selectie en mogelijke vervolgstappen. Een verademing, temeer daar Erik kort daarvoor ook met de technische staf van BNL had gesproken en hem daar te verstaan was gegeven dat er geen interesse was in een eventuele terugkeer bij de nationale selectie en men sowieso twijfels had of hij wel de top zou kunnen bereiken. 

 

 

Hoe anders was de reactie in Duitsland. Een van de eerste dingen die Holger deed was op een groot bord gaan uitschrijven wat de sterke en zwakkere punten van Erik waren. Holger was volstrekt helder in zijn visie, beeld en analyse van Erik. “Du kannst es schaffen”, zei hij, waar hij doelde op het halen van de Olympische Spelen van 2020. De concurrentie zou moordend zijn, maar het was mogelijk. Holger wist feilloos Erik als speler te typeren en aan te geven op welke punten er aan zijn spel geschaafd moest worden. Hij roemde zijn snelheid, creativiteit en variatiemogelijkheden, maar benadrukte ook dat hij veel meer in balans moest komen, stabieler en krachtiger moest worden. Daar is vanaf dat moment heel hard aan gewerkt en grote complimenten aan de Duitse bond dat ze vanaf dat moment Erik volledig hebben opgenomen in de trainingsselectie en hem hebben behandeld als ware hij een Duitse speler, met alle mogelijke ondersteuning die daarbij hoort. Erik zat in een lang proces om zelfs de Duitse nationaliteit aan te nemen. Dit moest net op tijd voor de Spelen zijn beslag gaan krijgen. Daarom mocht hij ook 3 jaar lang niet meer meedoen aan EK’s en WK’s (een voorwaarde van de Wereld Badminton Federatie). Maar ook dat had Erik er voor over. 
Het mocht niet zo zijn. Zijn trainingsmaatjes in Mülheim zullen hem heel erg missen. Om over ons maar niet te spreken….

 


 

08.12.2017

Wat een prachtig gebaar van Alexander Roovers richting Erik Meijs. Samen heel veel getraind in Mülheim bij de Duitse nationale selectie en meerdere toernooien intensief samen opgetrokken. Afgelopen zomer nog ruim 4 weken elkaar maatjes geweest in Nieuw Zeeland. Heel erg bedankt Alex, ook namens Karin Meijs-Roos. Wij waarderen dit zeer en weten hoezeer ook jij hem gaat missen.
Eine wunderbare Ehrerbietung von Alexander an unserem Sohn Erik. Wir wissen wie sehr auch du ihm vermissen wirst. LG Stef

https://www.facebook.com/badmintoneurope/videos/10155136428864646/ 

 


  

 

25.11.2017

Lieve mensen,

Langs deze weg willen we iedereen bedanken voor alle lieve woorden die we in de afgelopen dagen hebben ontvangen. Ook iedereen die gisteren bij het afscheid van Erik Meijs was willen we heel erg bedanken. Het was een indrukwekkend afscheid dat in onze ziel gegrift zal blijven voor altijd. Karin, Anouk en ik hebben de afgelopen dagen naar het afscheid van Erik toegeleefd en toegewerkt en daardoor waren wij in staat om het afscheid zelf zeer intens en relatief rustig te beleven. We weten dat het ontzettend druk is geweest en dat doet ons heel goed.

 

We zijn, nadat ieder van jullie afscheid had genomen van Erik, nog een keer gaan kijken. Het was prachtig, met alle shuttles. We hebben geprobeerd gisteren met zoveel mogelijk mensen even te spreken. We weten dat niet alleen wij intens verdrietig zijn, maar velen met ons. Het is ons natuurlijk niet gelukt om iedereen te spreken en weten ook dat, mede door de grote drukte, er ook veel mensen al zijn vertrokken zonder dat we die gezien hebben. Maar het is goed zo. We weten dat jullie er voor Erik waren. Iedereen die ons in de komende tijd nog wil zien, spreken, of op enigerlei wijze contact met ons wil onderhouden of hebben, moet dat vooral doen. We zullen zelf onze grenzen bepalen, maar hoe dan ook is het goed om te blijven praten en gevoelens te uiten.

 

Heel veel dank in het bijzonder aan Christ de Rooij van badmintonline.nl die ons geweldig geholpen heeft met het in elkaar zetten van de powerpoint en de begeleidende muziek tot in de nachtelijke uren. Je bent een kanjer Christ. En daarnaast een speciaal plekje in ons hart voor Roy Calbo, Maartje Verheul, Merian Huijgens Vdr Ploeg, en Bart Gerrits die ons hebben bijgestaan in deze donkerste dagen van ons leven. De sprekers gisteren waren geweldig, bedankt Jules Bakker, Clemens Wortel, Fred A J van Wankum, Marc Zwiebler en Wendy Tavenier. Jacob de Boer, het was moeilijk voor je, maar fijn dat je onze woorden hebt kunnen uitspreken. En tot slot Marja Huisman van Monuta. Ook zij heeft ons van uur tot uur en van minuut tot minuut vanaf vorige week zaterdag bijgestaan en ons zoveel mogelijk geholpen. 

 

We spreken elkaar lieve mensen.

 

Stef Meijs, Karin Meijs-Roos en Anouk Meijs, mede namens Birgit Overzier en Pieter Jan Kruijssen

 

Liebe Freunde aus Deutschland,

 

Wir wollen uns sehr bedanken für alle liebe Wörter die wir die letzten Tage bekommen haben und sicher auch jeden der gestern bei Eriks Abschied war. Es war ein beeindruckendes Abschied das immer in unsere Seele bleibt. Karin, Anouk und ich hatten viel zu erledigen die letzten Tagen um diesem Afschied von Erik vor zu bereiten. Aber wir konnten gestern ziemlich ruhig und sehr intensiv alles erleben.
Es waren viele Menschen da, so das es für uns unmöglich war jeden zu sprechen. Aber zu jeder Zeit kan jeden von euch auf die eine oder ander Art mit uns in Kontakt kommen. Wir werden es nötig haben die kommende Zeit die sehr dunkel für uns allen sein wird. 

 

Auf jeden fall sehen wir unsere Freunde aus Beuel in die nächsten Zeit. Viele lieben grüssen von Karin, Anouk und Stef

 

Dear friends all over the world,

 

We would like to thank you for all the kind reactions we got during the last couple of days concerning Erik. It is still very unreal and the coming period will be very hard for us. He is in our heart and will stay there for ever. If you want to contact us in the future, please do so. For us it will help to deal with our grief.
Love from Karin, Anouk and Stef.

ill help to deal with our grief.
Love from Karin, Anouk and Stef.

ur heart and will stay there for ever. If you want to contact us in the future, please do so. For us it will help to deal with our grief.

Love from Karin, Anouk and Stef.ctions we got during the last couple of days concerning Erik. It is still very unreal and the coming period will be very hard for us. He is in our heart and will stay there for ever. If you want to contact us in the future, please do so. For us it will help to deal with our grief.
Love from Karin, Anouk and Stef.