Een emotionele week

07-12-2014

 

Na mijn goede prestatie in Schotland was het de afgelopen week flink aanpoten met een dubbelweekend in de Duitse competitie en alweer het volgende toernooi, de Irish Open in Dublin. De competitie was zoals ik ook al op Facebook had laten weten niet super verlopen met één winst en één verliespartij. Als team wonnen we de eerste wedstrijd met 5-1, maar de tweede werd een gelijkspel, wat toch enigszins teleurstellend was. Gelukkig kon ik dit weekend toch nog vrolijk afsluiten met een gezellig etentje bij onze bekende chinees in Mülheim samen met mijn sponsor Jaap van der Kolk die samen met zijn zoon en nog meer supporters was komen kijken. Ik wilde dus in Ierland graag de draad weer oppakken, want de goede vorm van de afgelopen weken was naar mijn gevoel zeker niet verdwenen. Helaas kreeg ik de dag vóór mijn vertrek op dinsdag slecht nieuws te verwerken, namelijk dat mijn opa was overleden. Daarom ben ik nog snel naar Limburg gereden om afscheid van hem te kunnen nemen. Opa is bijna 94 jaar geworden, maar het afscheid was natuurlijk toch erg verdrietig. Uiteindelijk heb ik wel besloten om toch naar Ierland te gaan. Zo zou opa het ook hebben gewild.

Het toernooi begon voor mij in het hoofdtoernooi tegen een bekende voor mij, namelijk Patrick Kaemnitz uit Duitsland. Ik heb natuurlijk al een aantal keer bij de Duitse selectie meegetraind en dat was ook met hem. Ik begon de wedstrijd dramatisch! Ik kwam niet in mijn spel, maar na een achterstand van 3-8 kwam ik toch met 11-9 voor te staan. Deze voorsprong gaf ik niet meer weg en won set 1 met 21-17. Hierna had ik het gevoel dat ondanks mijn zwakke spel ik deze wedstrijd toch gewoon in 2 sets kon en moest winnen. In set 2 was het 11-6 voor mij en er leek niks aan de hand. Toch werd mijn spel weer steeds minder en kreeg Patrick vleugels en won toch verrassend de 2de set met 20-22. Mijn coach dit toernooi Fred en ik waren beide woedend dat ik deze set zomaar had weggegeven, want dat mag absoluut niet meer gebeuren! Vervolgens stelde ik orde op zaken in set 3 en kwam met 18-9 voor. Patrick kwam wel nog wat terug, maar ik won met 21-15 de derde set en gelukkig dus ook de wedstrijd. Vervolgens deze wedstrijd snel uit mijn hoofd weten te zetten, want een paar uur later kreeg ik de zware opdracht om tegen mijn teamgenoot uit Beuel Yan Kit Chan uit Hongkong te gaan spelen in de 2de ronde.

Yan Kit, bijna 29, is een voormalig top 10 speler, maar door blessures ver teruggevallen, maar nu dus bezig met een inhaalrace om toch weer wat hoger te komen op de ranking. Mijn niveau in deze wedstrijd was vanaf de eerste shuttle super. Ik kon het tempo, wat meteen erg hoog lag, goed bijbenen en wist zelf punten te maken. Yan maakt bijna geen enkele fout. Dit heeft mijn coach ook even bijgehouden, het resultaat was dat hij vanaf het net 0 fouten maakt, maar alleen met zijn smashes soms net uit sloeg langs de lijn.. kortom het werden hele lange rally's waarbij elke slag precies moet kloppen, want anders springt hij er meteen tussen en heb je geen schijn van kans op zijn harde geplaatste smash. Ik verloor de eerste set toch met 13-21, want het grote verschil tegen dit soort spelers is dat ze hun focus de hele wedstrijd lang precies kunnen vasthouden, omdat ze dit al zo gewend zijn en al veel ervaring hebben met dit soort wedstrijden.

In set 2 ging het tempo nog meer omhoog, maar bleef Yan elke keer net iets scherper, waardoor hij steeds de punten pakte en dus dik op voorsprong kwam. Toch kreeg ik gek genoeg aan het einde van de wedstrijd steeds meer grip op de wedstrijd en kon ik het tempo nog hoger krijgen en merkte ik dat hij scherp moest blijven spelen anders zou ik nog dichterbij komen. Hij wist echter met kunst en vliegwerk zijn grote voorsprong vast te houden en won met 21-15 na 40 min. Kortom een prima 2de wedstrijd gespeeld en tegen dit soort spelers wil ik natuurlijk zo veel mogelijk spelen om te kunnen ervaren hoe het is om echt op hoog niveau te kunnen spelen en wat ik daarvoor nog allemaal moet verbeteren. Een mooi leertoernooi dus weer en nu weer snel verder naar het volgende toernooi, namelijk de Italian international waar ik komende dinsdag alweer heenga. Ook dan weer een zware opgave, namelijk meteen tegen Dymitro Zavadsky. 

 

Erik