Voor het eerst in de top-85 van de wereld

18-12-2014

Laat ik meteen met het goede nieuws beginnen, namelijk dat ik aan het einde van dit jaar de hoogste wereldranking tot nu toe heb behaald, namelijk plaats nummer 83! Een mooie opsteker en stimulans om 2015 nog beter te gaan doen!

Een korte terugblik op het laatste toernooi dit jaar en een dubbelweekend in de Duitse competitie. Eerst de Italian international. Zoals wel vaker dit seizoen ook deze keer weer een zware loting in de eerste ronde, namelijk de als zesde geplaatste Dmytro Zavadsky uit Ukraïne. Een bekende naam in het circuit met al mooie resultaten. Hoewel al enige pittige weken achter de rug, stond ik toch te popelen om de uitdaging aan te gaan, mede met steun van coach Henri Vervoort deze keer. Het zou een zware wedstrijd worden tegen Zavadsky aangezien hij onwijs goed kan bewegen over de baan en een conditie van hier tot Ukraïne heeft, kortom geduld was het sleutelwoord. De eerste set was helaas voor hem. Toch kwam ik aan het einde nog wat terug, waardoor ik ook set 2 veel beter van start ging. Het werd een ware slijtageslag, waarbij de rally's langer en langer werden. Toch wist ik set 2 te winnen en kon me dus opmaken voor een lange wedstrijd. Ook in set 3 begon ik goed en wist ik elke keer een voorsprong vast te houden die ik niet meer weggaf. Na een uur spelen kwam ik als winnaar van de baan en dat voelde als een van mijn beste overwinningen in mijn carrière tot nu toe! Een paar uur later moest ik echter alweer aan de bak en zag helaas dat mijn voeten helemaal onder het bloed zaten van 3 grote blaren die waren opengescheurd. Snel mijn voeten ingetapet om vervolgens tegen Sylvain Ternon uit Frankrijk aan te treden in de 2de ronde. Ik begon super en kwam binnen no time met 12-2 voor. Helaas kwam ik toen echter in de problemen. Met een bal waarbij ik wilde inspringen op mijn forehand landde ik compleet verkeerd, omdat ik de gehele wedstrijd al mijn voeten probeerde te ontlasten ivm mijn blaren die behoorlijk pijn deden. Dit pakte dus niet goed uit en ik klapte vol door mijn enkel. Even de tijd genomen om te communiceren met Henri of ik door zou spelen, maar ik wilde koste wat kost deze ronde winnen. De voorsprong was groot genoeg en ik won set 1. In set 2 kwam ik 1-8 achter, maar kon mezelf toen mentaal zo pushen dat ik terug in de wedstrijd kwam en ook set 2 won en dus weer een kwartfinale had bereikt tijdens een Challenger-toernooi. Twee goede overwinningen dus en in de kwartfinale zou ik gaan spelen tegen Indra Bagus Adra Chandra die in Italië traint, maar een geboren Indonesiër is. Een pot van een heel ander kaliber aangezien Indra geweldige slagen heeft, makkelijk over de baan beweegt en een loei van een smash in huis heeft. Na een nacht goed slapen was mijn voet nog niet hersteld en ik moest mijn hele enkel en voet weer laten intapen. Ik heb uiteindelijk weer een goede wedstrijd neergezet en kon er zelfs 3 sets uit halen. Helaas maakte ik op het cruciale moment in set 3 bij een achterstand van 10-11 een paar domme foutjes en deze achterstand kon ik niet meer inhalen. Balen, maar super trots met deze prestatie in mijn laatste toernooi!

De competitie vervolgens was niet meer mijn weekend. Mijn lichaam was erg leeg en mijn voeten en enkel waren nog bepaald niet hersteld. Ik heb gevochten voor wat ik waard was, maar mijn tegenstanders waren op dat moment gewoon beter en daar baalde ik erg van. Als team verloren we zaterdag met 2-4, maar wonnen zondag gelukkig met 4-2. Hierdoor staan we op plek 5, maar hebben nog steeds zicht op de play offs aangezien Beuel vaak in deel 2 van het seizoen beter presteert, dus daar gaan we als team alles aan doen!

Kortom, wat mij betreft een prima eerste deel van het seizoen. Op naar het nieuwe jaar.

Binnenkort nog een leuk nieuwtje!!!

Erik